Informacje » Sklejka szalunkowa - sklejka do deskowań
Sklejka szalunkowa jest wodoodporna i obustronnie uszlachetniona. Produkuje się ją w arkuszach lub płytach ze sklejki z przeznaczeniem do deskowań konstrukcji betonowych lub wyrobu elementów form deskowań (np. typu Śląsk lub Zremb-Acrow).
Szalowanie - właściwie: deskowanie - to rodzaj formy, służącej do nadawania kształtu masie betonowej, tymczasowa konstrukcja z desek (stąd nazwa deskowanie) lub płyt (ze sklejki lub metalu). Deskowanie stosuje się przy produkcji prefabrykatów i konstrukcji betonowych lub żelbetowych (ściany stropy i fundamenty). Deskowaniem nazywa się też konstrukcję z desek połączonych ze sobą krawędziami wykonaną dla ochrony wykopu ziemnego przed osypywaniem pokrywającą ścianę, strop lub dach.
Ze względów ekonomicznych rozróżnia się deskowanie:
- indywidualne, niepowtarzalne - stosowane jednorazowo, do konstrukcji niepowtarzalnych do produkcji jednostkowej, zwykle o skomplikowanych kształtach;
- inwentaryzowane, powtarzalne z elementów wielokrotnego użytku (stanowiących stały inwentarz przedsiębiorstwa budowlanego) do produkcji masowej.
Deskowanie powtarzalne ze względu na sposób użycia można podzielić na:
- przestawne - demontowane po stwardnieniu betonu i montowane ponownie w nowym miejscu;
- przesuwne - przesuwane na nowe miejsce w niezmienione postaci, bez demontowania;
- ślizgowe - przesuwane w niezmienionej postaci po powierzchni konstrukcji (zwykle do góry).
Deskowania, stosowane rodzaje rozwiązań:
- deskowanie ścian lub dachów o konstrukcji szkieletowej; wyróżnia się deskowanie pełne i niepełne (z przerwami między deskami);
- deskowanie elementów w konstrukcji betonowej lub żelbetowej - przygotowanie formy, w której zostanie wykonany element konstrukcji, na ogół na miejscu jego wbudowania. Deskowanie obecnie wykonuje się z gotowych płyt ze sklejki wodoodpornej mocowanych na sztywnych metalowych ramach i wyposażonych w otwory do połączenia płyt pomiędzy sobą.
Sklejka do deskowań jest wytwarzana z drewna iglastego i liściastego, z nieparzystej liczby warstw fornirów o jednakowej lub różnej grubości. W obrębie środka warstwa jednego forniru może być zastąpiona dwoma fornirami o równoległym przebiegu włókien, przy czym łączna grubość tych fornirów powinna być równa grubości warstwy. Obłogi i forniry środka wykonane z różnego rodzaju drewna są rozmieszczone względem siebie symetrycznie w stosunku do warstwy centralnej. W obłogach i środkach dopuszcza się arkusze spajane.
Zależnie od rodzaju drewna obłogów i fornirów środka rozróżnia się sklejkę do deskowań:
- iglastą (sosnową),
- liściastą (np. brzozową, bukową i olchową).
Biorąc za podstawę sposób uszlachetnienia zewnętrznych powierzchni sklejki rozróżnia się jej dwa rodzaje:
- ż - sklejka o powierzchniach uszlachetnionych utwardzoną powłoką z żywic fenolowych,
- f -sklejka o powierzchniach uszlachetnionych oklejanym filmem fenolowym.
Standardowe grubości nominalne arkuszy i płyt ze sklejki o powierzchniach uszlachetnionych, utwardzone powloką żywic fenolowych (ż) lub oklejanym filmem fenolowym (f) oraz dopuszczalne odchyłki:
12 mm +0.2 mm
15mm -0.9 mm
18 mm +0.2 mm
20 mm -1.0 mm
Grubość obiegów sklejki do deskowań określa się w przedziale 1.5÷1.8 mm, a grubość fornirów środka 1.5÷4.0 mm.